redeneren werkw. Uitspraak: [ redəˈnerə(n) ] Afbreekpatroon: re·de·ne·ren Vervoegingen: redeneerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geredeneerd (volt.deelw.) door nadenken een standpunt bepalen Voorbeeld: 'logisch redeneren' Synoniemen: argumenteren beredeneren betogen Spreekwoorden en zegswijzen • re...
1) Nadenken 2) Maken van gevolgtrekkingen 3) Betogen 4) Oordelen 5) Beredeneren 6) Zeggen 7) Woordvoeren 8) Kallen 9) Oreren 10) Beraadslagen 11) Delibereren 12) Druk praten 13) Raisonneren 14) Klassineren 15) Logisch denken 16) Gevolgtrekking maken 17) Gedachten ontwikkelen 18) Een betoog houden 19) Spreken 
praten, argumenteren
praten, argumenteren (toon de herkomst via de etymologiebank)
praten, argumenteren
problemen oplossen met behulp van het menselijk denkvermogen. Voltaire beredeneerde dat God niet meer aanwezig was op de wereld.
Vormen van nadenken die leiden tot een of meer conclusies (gevolgtrekkingen).
een logisch verband leggen tussen jouw bewezen waarneming en jouw theorie.