de rite zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ ˈritə ] Afbreekpatroon: ri·te Verbuigingen: riten, rites (meerv.) reeks handelingen met een speciale betekenis Voorbeeld: 'inwijdingsriten' Synoniem: ritueel Synoniemen: gebruik kerkgebruik ritueel 
1) Ritueel gebruik 2) Ritueel 3) Ritus 4) Wijze van eredienst 5) Kerkgebruik 6) Voorgeschreven kerkelijk gebruik 7) Cultusgebruik 8) Ceremonie 9) Ceremonieel 10) Godsdienstvoorschrift 11) Godsdienstige handeling 12) Godsdienstig voorschrift 13) Godsdienstig gebruik 14) Handeling met een speciale betekenis 
[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Latijn), overeenkomstig godsdienstig gebruik, volgens de wet; behoorlijk.
ritueel gebruik
ritueel gebruik (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een rite of ritus is een vaststaande, ceremoniële, gewoonlijk godsdienstige handelingceremonie
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] naar behoren
godsdienstige handeling, ritueel