het ruilmiddel zelfst.naamw. Uitspraak: [ 'rœylmɪdəl ] Afbreekpatroon: ruil·mid·del Verbuigingen: ruilmiddelen (meerv.) middel dat je ruilt om iets te betalen of om er iets anders voor in de plaats te krijgen Voorbeelden: 'geld is een universeel ruilmiddel' , 'Vroeger gebruikte men vee als ruilmiddel.' 
1) Betaalmiddel 2) Geld 
[economie] In het algemeen alles wat bij een transactie in ruil voor goederen en diensten wordt aanvaard. Een bekend ruilmiddel is geld.
Een 'ruilmiddel' is een middel om goederen of diensten aan te kunnen schaffen. Een ruilmiddel kan geld zijn, maar ook goederen kunnen als ruilmiddel worden gebruikt; in zo'n geval wordt gesproken van ruilhandel of betaling in natura.
Goederen worden tegen geld geruild en dat geld wordt weer geruild tegen goederen (indirecte ruil). Het is een functie van geld, namelijk dat je ermee kunt betalen.