saboteren werkw. Uitspraak: [ saboˈterə(n) ] Afbreekpatroon: sa·bo·te·ren Vervoegingen: saboteerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gesaboteerd (volt.deelw.) opzettelijk laten vastlopen of mislukken 
1) Opzettelijk tegenwerken 2) Kwaadwillig tegenwerken 3) Onklaar maken 4) Sabotage plegen 5) Doen mislukken 6) Belemmeren uit protest 7) Moedwillig belemmeren 8) Obstructie voeren 9) Moedwillig beschadigen 10) Lawaai maken met klompen 11) Tegenwerken 
belemmeren uit protest
belemmeren uit protest (toon de herkomst via de etymologiebank)
met opzet laten mislukken vb: de actie werd gesaboteerd door enkele tegenstanders
Tijdens de Tweede Wereldoorlog betekende dit alles wat men niet mocht van de Duitsers en toch deed en alles wat men moest doen van de Duitsers en niet deed.
belemmeren uit protest