de schalie zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: schalies schaliën een sedimentair gesteente dat zich gemakkelijk in lagen laat splijten en voornamelijk bestaat uit kleimineralen. Uit schalie kan olie en gas worden gewonnen. 
1) Daklei 2) Sedimentair gesteente 3) Gashoudend gesteente 4) Argilliet 5) Lei 6) Oliehoudend gesteente 7) Kleilei 8) Gesteente 
lei, schrijflei - Voorbeeld: ‘Hij wierp schalie en boek in 't gras en lonkte naar al de kruinen om ievers een nieuw vogelnest te ontwaren’
sediment (toon de herkomst via de etymologiebank)
(hout) Schaliën zijn houten plankjes die als lei worden bevestigd. (Haslinghuis) [[en]] Shales are wooden planks attached as slates (Haslinghuis).
sediment; (Vlaams) daklei
Ook: kleisteen , kleigesteente. Schalie is een fijnkorrelig, gelaagd sedimentgesteente van silt en klei mineralen. Schalie ontstaat door het verdichten van de klei en het evenwijdig gaan liggen van de kleimineralen onder invloed van de druk die jongere lagen sediment uitoefenen op die kleilaag. De metamorfose van losse bestanddelen naar vast gestee...
Schalie is een sedimentair gesteente dat bestaat uit versteende klei
zachte kleilagen zijn veranderd in harde steenlagen. Soms wordt de (lelijke) naam kleisteen gebruikt.
Sedimentgesteente dat ontstaat door het samenpersen van lagen klei.
Kleiachtig afzettingsgesteente, gevormd door de samenpersing van klei, slib of modder; kan grijs, rood, bruin of zwart zijn. Het bestaat uit fijne platen die vrij zwak zijn, waardoor het gesteente eenvoudig te splijten is