I schrepel bijv.naamw. Verbuigingen: schrepeler Verbuigingen: schrepelst 1) (personen of lichaamsdelen) mager, dor, schraal 2) schriel, kaal II de schrepel zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: schrepels Verbuigingen: schrepeltje een handwerktuig voor het wieden van onkruid 
1) Hark 2) Werktuig om te wieden 3) Tuingereedschap 4) Schriel 5) Schreep 6) Wiedhaak 7) Wiedijzer 8) Gereedschap om onkruid te wieden 9) gereedschap 10) Mager 11) Schoffel 12) Landbouwwerktuig 13) Handgereedschap 14) Schraal 
schriel, schraal (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een 'schrepel' is een klein handwerktuig dat gebruikt wordt voor het wieden van onkruid in de tuin. Een schrepel is een kleine versie van de hak.
•handwerktuig voor het wieden van onkruid.
Handwerktuig dat op een krabber lijkt maar waarvan het dun scherp blad meestal niet symmetrisch is en de zwanenhalsschacht - met open dille of angel en korte (ca. 15 cm) houten steel - zich op het linkse of rechtse deel van het werkend deel bevindt. (MARDOC)