de sjwa zelfst.naamw. Verbuigingen: sjwas sjwa's Verbuigingen: (sjwatje sjwaatje) 1) bepaald Hebreeuws schriftteken 2) toonloze klinker, meestal geschreven met de letter e, 'stomme e', in het IPA aangegeven met 
1) Toonloze e 2) Klinker 
toonloze e
toonloze e (toon de herkomst via de etymologiebank)
Met 'sjwa' (of 'schwa') wordt de uitspraak van de zogenaamde 'stomme e' of 'doffe e' (bijvoorbeeld in het woord 'vad'e'r') aangeduid. In het Nederlands en de meeste andere Europese talen zijn lettergrepen met sjwa's altijd onbeklemtoond.
Een sjwa is een klinker – niet in de zin van een letter van het alfabet, maar in de zin van een klinker-klank. Hij staat ook bekend als de “toonloze e” of “stomme e” of “doffe e”. De sjwa klinkt als een hele korte “eh” of “uh”, zonder klemtoon. Het is laatste klinker-klank in woorden zoals vad e r , werk ...
(Schwa, Sjwa) Een reductievocaal (zie bij reduceren)(Sjwa, Schwa) Een reductievocaal (zie bij reduceren)