stutten werkw. Uitspraak: [ 'stʏtə(n) ] Afbreekpatroon: stut·ten Vervoegingen: stutte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gestut (volt.deelw.) zorgen dat (een bouwwerk) niet instort Voorbeelden: 'huizen stutten na een aardbeving' , 'mijnen stutten' Zie ook: stut Synoniemen: draag dragen met palen stutten ondersteunen ontspruiten sch...
1) Tempelen 2) Stuiten 3) Deel van een kolenmijn 4) Draag 5) Een draaiend schip tegenroer geven 6) Ondervangen 7) Ondersteunen 8) Schoren 9) Schragen 10) Dragen 11) Stiepen 12) Tegenhouden 13) Steunpaal in mijngangen 14) Schoorbalken 15) Steunen 16) Stempelen 17) Ontspruiten 
stuiten, steunen
steunen (toon de herkomst via de etymologiebank)
steunen; (gewestelijk) stuiten
Amsterdams woord voor ervan door gaan = de stutten trekken