termineren werkw. Verbuigingen: termineerde Verbuigingen: getermineerd beëindigen, afsluiten 
1) Beëindigen 2) Eindigen 3) Begrenzen 4) Afmaken 5) Afdoen 
be?indigen (toon de herkomst via de etymologiebank)
Het beëindigen van de psychoanalytische behandeling. Het gaat erom dat de patiënt de analyticus verlaat en niet het omgekeerde. Voor de analysand ligt het gevoelig: verlatingsangsten en separatieproblemen worden weer gewekt. Zal het op eigen benen staan goed gaan? Nadat men zich aanvankelijk uit schaamte verzette tegen de afhankelijkheid van de a...
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] eindigen, bepalen, uiten, vellen