titulair bijv.naamw. Verbuigingen: titulairder Verbuigingen: titulairst een titel bezittend zonder de daarbij horende plichten (functie) of rechten (beloning) 
1) Niet effectief 2) Volgens de titel 3) In naam 4) Titelvoerend 5) De titel voerend 
[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Frans), volgens den titel, den titel hebbend, maar niet den rang zelven, die er door wordt aangeduid. Men spreekt mitsdien van ‘titulaire rang’, bijv. als een kapitein wordt gepensionneerd met den rang van majoor Onderscheiden van Titularis (Latijn), den ti...
als eretitel voerend
als eretitel voerend (toon de herkomst via de etymologiebank)
als eretitel voerend