weglopen werkw. Uitspraak: [ 'wɛxlopə(n) ] Afbreekpatroon: weg·lo·pen Vervoegingen: liep weg (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: is weggelopen (volt.deelw.) 1) weggaan en niet meer terugkomen Voorbeelden: 'Onze kat is gisteren weggelopen.' , 'Op haar zestiende is ze van huis weggelopen.' , 'Hij is kwaad uit de vergadering weggelo...
1) Ontglippen 2) Vluchten 3) Zich verwijderen 4) Aanbidden 5) Drossen 6) Schootgaan 7) In de steek laten 8) Deserteren 9) Spankeren 10) Voortlopen 11) Trossen 12) Sjezen 13) Ontkomen 14) Wegvloeien 15) Smeren 16) Wegkomen 17) Wegrennen 18) Ervandoor gaan 19) Échapperen 20) Heengaan 21) Ritsen 22) Pleite gaan 
ervandoor gaan en niet meer terugkomen vb: onze poes is weggelopen
Onder 'weglopen' verstaat men in de volksmond het zonder toestemming verlaten van het ouderlijk huis of de wettelijke voogd, door een minderjarige of door een ander die geacht wordt niet op zichzelf te kunnen wonen. De meeste kinderen hebben weleens (in een ruzie of boze bui) gedreigd met weglopen.
• [erga] een plaats verlaten. • [erga] "~ van" iemand of iets verlaten (al dan niet lopend).
het van huis of van een tehuis weglopen door minderjarigen of het weglopen uit een instelling door ggz-cliënten
ervandoor gaan en niet terugkomen