de wetenschapper zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ ˈwetənsxɑpər ] Afbreekpatroon: we·ten·schap·per Verbuigingen: wetenschappers (meerv.) iemand die als beroep wetenschappelijk werk doet Synoniemen: geleerde hoogleraar wetenschapsbeoefenaar wijze 
1) Wijze 2) Hoogleraar 3) Wetenschapsmens 4) Wetenschapsbeoefenaar 5) Econoom 6) Werker in een laboratorium 7) Geleerde 8) Hersenwerker 9) Man van de wetenschap 
iemand die zich voor zijn beroep bezighoudt met het beoefenen van wetenschap; beoefenaar van de wetenschap
wetenschapsbeoefenaar
wetenschapsbeoefenaar (toon de herkomst via de etymologiebank)
• [beroep] iemand die de wetenschap beoefent.
Personen met expertise in een of meer wetenschappen of takken van studie die zich bezighouden met feiten en fenomenen van de observeerbare of meetbare wereld, en die de wetenschappelijke methode in hun werk gebruiken. (AAT)
Een wetenschapper is een erg slimme man of vrouw. Hij of zij beoefent de wetenschap . En dan vaak één speciale wetenschap in het bijzonder (wis- en natuurkunde, medische wetenschappen, scheikunde, biologie, geologie, economie, geschiedenis, sociologie, psychologie enzovoort). [basiswoordenlijst groep 8]
onderzoeker