zegenen werkw. Uitspraak: [ ˈzexənə(n) ] Afbreekpatroon: ze·ge·nen Vervoegingen: zegende (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gezegend (volt.deelw.) de zegen geven Voorbeeld: 'De vader zegende zijn kinderen voor hun vertrek.' gezegend zijn met een goede gezondheid (in het gelukkige bezit zijn van een goede gezondheid) Zie ook: zege...
1) Zalven 2) Zaligheid 3) Loven 4) Heil 5) Heiligen 6) Consacreren 7) Als gewijd prijzen 8) Religieuze handeling 9) Zegen 10) Zegening 11) Voorspoed 12) Inzegenen 13) Inwijden 14) Begenadigen 15) Begiftigen 16) Wijden 17) Wijding 18) Begunstigen 19) Benedijden 20) Benedijen 
in: Voorbeeld: ‘te zegenen gaan’: zich laten zegenen met een relikwie (Te) - Voorbeeld: ‘Aan de offerande werd Alberts aandacht gewekt door de opstappende parochianen die te zegenen gingen’
Gods gunst en bescherming overbrengen; begunstigen (toon de herkomst via de etymologiebank)
•de zegen geven.
de zegen geven
Het inwijden of heiligen met een heilige rite; ook het bidden om God`s gunsten voor iemand.
Verbinden met het goede in het vertrouwen dat God mens en dier in zijn goedheid laat delen.