interim zelfst.naamw. Verbuigingen: interims Verbuigingen: interimmetje 1) 《em》de interim (m)《/em》: tijdelijke werkkracht, interimaris 2) 《em》het interim《/em》: (in Nederland) tweemaal per jaar uitbetaalde ziektekostenuitkering voor ambtenaren 3) 《em》het interim《/em》: (in België, ...
1) Tijdelijke betrekking 2) Tussentijds 3) Tijdelijk 4) Vervanger 5) Waarnemend 6) Tijdelijk vervanger 7) Tijdelijke baan 8) Waarnemer 9) Voorlopig 10) Tijdelijke werkkracht 11) Latijnse uitdrukking 12) Tijdelijke waarneming 13) Tijdelijke vervanger 14) Tussentijd 15) Tussenpoos 16) Tijdelijk plaatsvervanger 
Het woord ‘interim’ is eigenlijk een aanduiding die aangeeft dat een functie tijdelijk ingevuld wordt. Het komt van het Latijnse “ad interim”, wat letterlijk “in de tussentijd” betekent. Deze term wordt vaak gebruikt om aan te geven dat iemand tijdelijk waarneemt of invult, bijvoorbeeld bij afwezigheid van een vaste kracht. In de prakti...
[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Het -) de tussentijd, de tijd tussen het aftreden van een en het optreden van een anderen functionaris. Voorloopige regeling der godsdienstkwestie in Duitsland 1548.
tussentijd
tussentijds, tijdelijk (toon de herkomst via de etymologiebank)
tijdelijke, voorlopige vb: hij maakt deel uit van de interim regering
Het voorvoegsel 'interim' wordt gebruikt om aan te geven dat iets of iemand een functie tijdelijk waarneemt. Een bedrijf kan een interim-manager aanstellen om tijdelijk de leiding over (een deel van) het bedrijf te nemen.
tussentijd(s)
Tijdelijk, tussentijds in afwachting van.