kieperen werkw. Uitspraak: [ 'kipərə(n) ] Afbreekpatroon: kie·pe·ren Vervoegingen: kieperde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gekieperd (volt.deelw.) neergooien Voorbeeld: 'een lading zand op de oprit kieperen' Synoniem: kiepen Synoniemen: buitelen flikkeren gooien kelderen kiepen tuimelen vallen 
1) Smijten 2) Kiepen 3) Tuimelen 4) Omslaan 5) Omvallen 6) Gooien 7) Omgooien 8) Buitelen 9) Vallen 10) Flikkeren 11) Kelderen 
vallen, smijten
vallen, smijten (toon de herkomst via de etymologiebank)
Kieperen is omgooien. [basiswoordenlijst groep 5]