pointeren werkw. Verbuigingen: pointeerde Verbuigingen: gepointeerd 1) (het geschut) richten 2) aantekenen 3) zetten op een kaart 
1) Mikken 2) Vaststellen 3) Richten 4) Richten van een geschut 5) Wagen 6) Stippelen 7) Appointeren 8) Wijzen 9) Het geschut richten 10) Tonen 11) Verifiëren 12) Aantekenen 13) Besprenkelen 14) Aanstippen 
[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] (Handel), de in het Grootboek overgebrachte posten in het Journaal door stippen aanwijzen.
Let op: Spelling van 1858 stippen, besprenkelen; bedoelen, op het oog hebben; het geschut rigten; kaarten bezetten. Pointeur, een tegenspeler in het farospel, kaartbezetter; ook geschutrigter
Naar voren plaatsen van het voorbeen, b.v. bij kreupelheid aan het voorbeen bij het paard. Dit been wordt dan nauwelijks belast..