afbrokkelen werkw. Verbuigingen: brokkelde af Verbuigingen: afgebrokkeld geleidelijk brokstukken verliezen Synoniemen: afkalven 
1) Moeren 2) In macht achteruitgaan 3) Scherven 4) Afknagen 5) Afkalven 6) Afbreukelen 7) Kalven 8) Kruimelen 9) Verbrokkelen 
kapot (laten) gaan in kleine stukken vb: Violetta brokkelde de blauwe kaas af boven de schotel met spruiten
• [erga] geleidelijk brokstukken verliezen
echt Nederlandsche handelswoorden (1914):(van koersen) gaandeweg lager worden.