alliage zelfst.naamw. Verbuigingen: alliages 1) het legeren (samensmelten) van diverse metalen 2) het door dit proces verkregen metaalmengsel Synoniemen: alligatie legering metaallegering metaalmengsel 
1) Samensmelting 2) Onedel mengmetaal 3) Metaalmengsel 4) Metaallegering 5) Toegevoegd onedel metaal 6) Alligatie 7) Metaalverbinding 8) Allooi 9) Legering 10) Waarde 
[natuurkunde scheikunde en sterrenkunde] Zie legering.
[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] het bijgevoegde metaal, waardoor de waarde der edele metalen vermindert, doch de hardheid toeneemt. Zie ook allooi.
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Alliage``] Vereeniging van metalen, meestal harder, veerkrachtiger en minder rekbaar dan de eenvoudige metalen, waaruit zij bestaan, meer smeltbaar dus dikwijls tot solderen gebruikt. Eene A. waarvan kwikzilver een gedeelte uitmaakt heet amalgama. Zie ook Brons
verbinding
verbinding (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een algemene naam voor staal dat zijn onderscheidende eigenschappen dankt aan andere elementen dan koolstof. Soorten staallegering ontlenen hun naam meestal aan de elementen die de meeste invloed hebben op hun karakter. Gewoonlijk gebruikt voor het maken van gereedschappen en voor bouwwerkzaamheden. (AAT-Ned)