assembleren werkw. Uitspraak: [ ɑsɑm'blerə(n) ] Afbreekpatroon: as·sem·ble·ren Vervoegingen: assembleerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geassembleerd (volt.deelw.) 1) onderdelen monteren tot een product Voorbeelden: 'Bouwen wordt steeds meer assembleren.' , 'Hier worden personenwagens gebouwd en geassembleerd.' ...
1) Ineenzetten 2) In elkaar zetten 3) Samenstellen uit ingevoerde onderdelen 4) Samenstellen uit onderdelen 5) Samenstelling 6) Samenvoegen 7) Samenvoeging 8) Bijeenschikken 9) Montage 10) Monteren 11) Assemblage 
samenvoegen
samenvoegen (toon de herkomst via de etymologiebank)
samenvoegen, aan elkaar zetten
(Eng: to assemble) 1. Samenstellen uit aanwezige elementen of onderdelen. 2. Vertalen van een bronprogramma dat geschreven is in een assembleertaal in een machinetaal. Het assembleren gaat meestal gepaard met het koppelen van subprogramma's, het bepalen en vastleggen van de benodigde geheugenruimte en het diagnostiseren van syntaxfouten.
(Eng: to assemble) Samenstellen uit aanwezige elementen of onderdelen.
Het samenvoegen van verschillende onderdelen teneinde een werkzaam geheel te krijgen.
Samenvoegen, na de wijnbereidingen worden wijnen afkomstig van verschillende wijnstoksoorten, met elkaar tot een evenwichtig geheel door elkaar gemengd.
Samenstellen uit aanwezige elementen of onderdelen.