de attributie zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: attributies Verbuigingen: attributietje 1) de toekenning, toeschrijving, toedeling 2) de rechtstreekse toekenning van een bevoegdheid tot rechtspraak of bestuur aan een overheidsorgaan. 
1) Verlening 2) Toeschrijving 3) Toekenning 4) Toedeling 
toekenning (toon de herkomst via de etymologiebank)
(EN: attribution) Een mening over de oorzaken van ons eigen gedrag of het gedrag van anderen.
Attributie is het proces van het toekennen van een actie, zoals een verkoop of klik, aan een specifieke marketingactie. Het helpt bedrijven te begrijpen welke marketinginspanningen effectief zijn.
toekenning
[DEMENTIE] Het toekennen of verlenen van betekenis aan bepaalde situaties.
de oorzaak aan iets toeschrijven. Bijvoorbeeld de oorzaak van een ziekte, van succes of van falen toeschrijven aan... (factoren van buiten, toeval, eigen kracht of zwakte)
Het op grond van subjectieve overwegingen toekennen van eigenschappen aan personen of objecten.