het behaviorisme zelfst.naamw. richting in de psychologie die zich uitsluitend bezighoudt met waarneembaar gedrag van mens en dier 
1) Gedragspsychologie 2) Richting in de psychologie 
richting in psychologie
richting in psychologie (toon de herkomst via de etymologiebank)
(EN: behaviourism) Een richting binnen de psychologie die de nadruk legt op hoe de gevolgen van leren en de invloed van onze omgeving van invloed zijn op ons gedrag. Daarnaast stelt deze richting dat het juiste materiaal dat bestudeerd moet worden observeerbaar gedrag is.
Het 'behaviorisme' (afgeleid van Engels: 'behavior' = gedrag) is een stroming binnen de wetenschapsfilosofie die zich uitspreekt over het onderzoeksdomein en de onderzoeksmethoden van de psychologie.
Behaviorisme verklaart het gedrag van de mens door wat hij geleerd heeft. Gedrag leer je aan en ongewenst gedrag is te veranderen door iets anders te leren. Deze psychologische stroming is het oneens met richtingen die ervan uitgaan dat ook het onbewuste en de wensen van het individu een rol spelen. Volgens behavioristen sla je als kind kennis op d...
psychologie die de waarneembare, lichamelijke gedragingen als (enig) object van psychologische studie erkent
Behaviorisme is een theorie waarin de gedragsreacties verklaard worden door leerprocessen.
Engels: behavio(u)r = gedrag. Historisch gezien zeer invloedrijke richting in de psychologie, die primair het uiterlijk waarneembare gedrag bestudeert. De manier waarop dit werd bestudeerd, was door het zoeken naar regelmatigheden in de wijze waarop individuen of diersoorten op een prikkel een reactie geven. Hoewel aan invloed afgenomen is het beha...
vorm van psychologie waarbij vooral het uiterlijk gedrag als uitgangspunt wordt genomen
Een richting in de psychologie met J.B. Watson (1913) als aanvoerder, die meent dat psychologen zich uitsluitend met 'gedrag' als studieobject moeten bezighouden en niet met zaken als het brein, denken, bewustzijn en dergelijke.