braakliggend bijv.naamw. ongebruikt en onbebouwd Voorbeeld: 'Het braakliggend terrein werd snel overwoekerd door onkruid.' 
1) Onbebouwd 2) Niet bebouwd 
terrein in gebruik als akker maar tijdelijk niet beteeld met een landbouwgewas.
Een stuk grond dat geen functie vervult of niet wordt onderhouden, met uitzondering van landbouwgrond.
, braakliggend gedurende een jaargetijde
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] braakliggend gedurende een jaargetijde