brokkelig bijv.naamw. Verbuigingen: brokkeliger Verbuigingen: brokkeligst 1) dat iets niet stevig is doordat er makkelijk stukken van afbreken 2) verweerd Synoniemen: kruimelend kruimig 
1) Kruimig 2) Verweerd 3) Breekbaar 4) Broos 5) Bros 6) Kruimelig 7) Kruimelend 
Uit `De lagere vaktalen: De tabakbewerkerstaal` 1914 licht verbrokkelend, vergruizend.