convergeren werkw. Uitspraak: [ kɔnvɛr'xerə(n) ] Afbreekpatroon: con·ver·ge·ren Vervoegingen: convergeerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geconvergeerd (volt.deelw.) naar elkaar toe bewegen, naar hetzelfde punt gaan Voorbeelden: 'convergerende lijnen' , 'De verschillende technieken zullen convergeren en na verloop van tijd s...
1) Zich naar één punt richten 
in één punt samenkomend
Let op: Spelling van 1858 (wisk.) hoe langer hoe meer naderen. Het tegengestelde van divergeren
samenbuigen, zich naar ??n punt richten (toon de herkomst via de etymologiebank)
(Eng: to converge) Een proces waarbij men doorlopend het gestelde doel steeds dichter benadert: lijnen die elkaar in het oneindige raken, het tot nul naderen van een limietsituatie enz.