emaneren werkw. Afbreekpatroon: e - ma - 'ne - ren Herkomst: «Frans Vervoegingen: emaneerde (verl.tijd ) Vervoegingen: geëmaneerd (volt.deelw.) uitvloeien uit; uitstraling van; afkomstig zijn van; uitstorting van emanatie (uitvloeiing, uitstorting, uitstraling of een voortvloeiing van iets) ...
1) Uitvloeien 2) Uitstralen 3) Uitgaan 4) Voortvloeien uit 5) Uitstromen 
uitvloeien (toon de herkomst via de etymologiebank)
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] uitgaan, uitkomen, uivloeien