hurken (toon de herkomst via de etymologiebank)
• [archaïsch] hurken, door de knieën gaan "Arch. (1811)" Nederduitsch taalkundig woordenboek. P. Weiland 1807-1811. (+audio)
[Vergeten woorden] (st. hook, is gehoken) 1) hurken, hukken
de windvang van de zeilen verminderen bijvoorbeeld door ze deels te strijken of door ze te katten of door de schoten te vieren ; kortom hoe dan ook.