inwilligen werkw. Uitspraak: [ ˈɪnwɪləxə(n) ] Afbreekpatroon: in·wil·li·gen Vervoegingen: willigde in (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft ingewilligd (volt.deelw.) positief beslissen over (een verzoek) Voorbeeld: 'De looneisen werden na lang overleg ingewilligd.' Antoniem: weigeren Synoniemen: : toestemmen in, honoreren Synonie...
1) Honoreren 2) Toegeven 3) Verwilligen 4) Toelaten 5) Permitteren 6) Gunnen 7) Toestaan 8) Toestemmen 9) Toestemmen in 10) Alloueren 11) Het toestaan 12) Vervullen 13) Vergunnen 14) Botvieren 15) Inruimen 16) Goedkeuren 17) Goedvinden 18) Ingaan 19) Bewilligen 20) Dulden 21) Laten 
toestaan
gunstig beslissen over (toon de herkomst via de etymologiebank)
strafprocesrecht: toegestaan. ...
doen wat gevraagd wordt, zeggen dat het goed is vb: ons verzoek om een verkeerslicht is ingewilligd
• [ditr] aan een verzoek voldoen. • tweede betekenisomschrijving • enz.
honoreren / toestemmen in Voorbeeld: De eis van de gijzelaars werd uiteindelijk ingewilligd.