I isomorf bijv.naamw. Verbuigingen: isomorfer Verbuigingen: isomorfst van dezelfde vorm II de isomorf zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: isomorfen lijn waardoor een gebied met bepaalde dialectische buigingsvormen afgebakend wordt 
1) Van gelijke vorm 2) Dezelfde gedaante hebbend 3) Van dezelfde vorm 4) Gelijksoortig 5) Van dezelfde gedaante 6) Gelijk van vorm 7) Gelijkvormig 
van dezelfde gedaante
van dezelfde gedaante (toon de herkomst via de etymologiebank)
van dezelfde gedaante
(Eng: isomorphic) Een gelijke gedaante of vorm hebbend.
Dezelfde atoomstructuur hebbend, maar verschillend in chemische samenstelling.
De benaming voor lijnen waardoor gebieden met bepaalde dialectische morfologische vormen afgebakend worden
gelijkvormig