leggen werkw. Uitspraak: [ ˈlɛxə(n) ] Afbreekpatroon: leg·gen Vervoegingen: legde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gelegd (volt.deelw.) 1) zorgen dat iets ergens ligt, of plaatsen Voorbeelden: 'Leg de krant maar op tafel.' , 'tegels leggen' 2) (van dieren) (een ei) uit het lichaam laten komen Voorbeelden:...
1) Doen liggen 2) Neerzetten 3) Neervlijen 4) Geplaatst 5) Doen ontstaan 6) Voortbrengen 7) Eieren voortbrengen 8) Aanbrengen 9) Maken 10) Pleuren 11) Zetten 12) Stationeren 13) Deponeren 14) Vloeren plaatsen 15) Plaatsen 
doen liggen
doen liggen (toon de herkomst via de etymologiebank)
zó plaatsen dat het plat ligt vb: ik leg het boek op tafel
doen liggen; eieren leggen
(van een kabel) (Eng: threading) Het trekken (leggen) van een kabel in, rondom, over, onder, en door verschillende obstakels met het doel één enkele kabel tussen twee punten die op (grote of zekere) afstand van elkaar liggen te installeren zonder dat de kabel behoeft te worden gesplitst. Bijvoorbeeld, een kabel die vanaf een verdeel...
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] iemand gevangen zetten
Een jonge hen van ongeveer 18 weken oud, de leeftijd waarop de vogel kan beginnen te leggen. Je eerste ei kan dan toch nog wel vier weken op zich laten wachten.