luisteren werkw. Uitspraak: [ 'lœystərə(n) ] Afbreekpatroon: luis·te·ren Vervoegingen: luisterde (verl.tijd ) Vervoegingen: heeft geluisterd (volt.deelw.) met aandacht horen Voorbeelden: 'luisteren naar muziek' , 'goed luisteren is die woorden horen, die niet gezegd zijn' , 'hij luistert naar de radio' Zie ook: luister Synoniemen: aan...
1) Aanhoren 2) Behoren 3) Iets vernemen 4) Beluisteren 5) Aandachtig horen 6) Auditief waarnemen 7) Aandacht schenken 8) Opletten 9) Fluisteren 10) Ingesteld om te horen 11) Waarnemen 12) Met aandacht horen 13) Met het oor waarnemen 14) Zich richten naar 15) Afluisteren 16) Toeluisteren 17) Bemerken 
opluisteren, versieren, vermooien - Voorbeeld: ‘Er leekten blijde zonnekleisters langs de uitsprongen der twee muren en al de lelijkheid van de zwarte schietgaten en van 't roestijzer en 't vuil, werden daardoor geluisterd’
horen
aandachtig horen (toon de herkomst via de etymologiebank)
Tonen van interesse en van het vermogen om belangrijke informatie op te pakken uit mondelinge gesprekken. 
• [inerg] gericht waarnemen met het oor. • [inerg] een bevel opvolgen.
Dit is een moeilijk te omschrijven maar essentiële voorwaarde voor een psychoanalytisch proces. Luisteren is zwaar werk, waarvan de schijnbare eenvoud misleidend is. De cliënt spreekt zo vrij mogelijk en de analyticus luistert zo vrij mogelijk. De analyticus probeert tussen en onder alle secundaire bewerkingen te horen wat meespeelt aan niet-geze...
horen; gehoorzamen
GOED / SLECHT NAAR HET ROER LUISTEREN : makkelijk of moeilijk bestuurbaar zijn.
Abstract: Het horen van auditief aangeboden informatie met als doel die te begrijpen en-of te onthouden en-of te herhalen.