de modaliteit zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ modali'tɛit ] Afbreekpatroon: mo·da·li·teit Verbuigingen: modaliteiten (meerv.) manier waarop iets is Voorbeeld: 'Gentherapie wordt een belangrijke modaliteit voor de behandeling van zeer uiteenlopende aandoeningen.' bepaling van modaliteit (deel van een zin waarin het oordeel van de spreke...
1) Wijze van zijn 2) Wijze van zijn of kennen 3) Wijs 4) Wijze 5) Beding bij een overeenkomst 6) Wijze van voorstelling 7) Voorwaarde 8) Toonaard 9) Geestelijke schakering 
Modaliteit is een vervoersmiddel en/of een wijze van vervoer.
Let op: Spelling van 1858 (redeneerk.), de wijs van bestaan; beding, beperking
overeenkomstenrecht: de vorm waarin iets kan worden gegoten; wijze waarop aan iets uitvoering kan worden gegeven. Bijv. ...
Vorm van behandeling.
Het begrip modaliteit kan op verschillende manieren gebruikt worden: · Modaliteit drukt de verhouding uit tussen de beschrijving en de werkelijkheid, bijvoorbeeld het oordeel van de spreker ten opzichte van de waarschijnlijkheid, mogelijkheid of wenselijkheid van de inhoud van de zin. Modaliteit kan onder meer worden uitgedrukt door middel van bij...
Modaliteit voegt een laag toe aan de boodschap in een taaluiting door iets te zeggen over het perspectief van de taalgebruiker zelf. Daarmee is die boodschap dus niet meer neutraal of objectief te noemen. Via de modaliteit communiceert de spreker iets over zijn eigen kijk op de werkelijkheid die in de tekst beschreven ...
wijze van zijn
De subjectieve verhouding of beoordeling van de taalgebruiker ten opzichte van de inhoud van een (deel van een) zin
Het aantal pieken of relatieve maxima in een verdeling.
Modaliteit is het synoniem voor 'manier'-'wijze' en betekent in de verkeerskunde dus op welke manier men zich verplaatst, ook wel de vervoerwijze genoemd. Als modaliteiten worden aangezien onder andere te voet, met de fiets, met het openbaar vervoer, de auto, enz.
Verschijningsvorm waarin zich iets voordoet