de muezzin zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ mu'wɛdzɪn ] Afbreekpatroon: mu·ez·zin Verbuigingen: muezzins (meerv.) iemand die vanaf de minaret van een moskee de gelovigen zingend oproept tot bidden 
1) Oproeper tot gebed in moskee 2) Arabische oproeper tot gebed 3) Afroeper van de biduren 4) Afroeper van de mohammedaanse gebeden 5) Moslim die oproept tot gebed 6) Moskeebeambte 7) Mohammedaanse afroeper van biduren 8) Mohammedaans afroeper van biduren 
moskeebeambte die van boven uit de minaret de gelovigen oproept tot het gebed
Let op: Spelling van 1858 Turksche uitroeper der biduren van de minarets
mo?ddzin (toon de herkomst via de etymologiebank)
persoon die moslims oproept tot het gebed WOORDFEIT: Muezzin komt via het Turks ( müezzin ) van het Arabische mu'adhdhin 'hij die oproept tot het gebed'. Het woord komt sinds het midden van de negentiende eeuw in het Nederlands voor, en wordt in Nederlandse woordenboeken ook wel gespeld als moëddzin .
Arab omroeper die vanaf een minaret moslims oproept tot het gebed.
Arab.: omroeper die vanaf een minaret moslims oproept tot het gebed.
Gebedsomroeper die vijfmaal daags vanaf een minaret van de moskee de islamieten oproept voor het gebed.
De muezzin (Arabisch: ãÄÐä, muadhdhin) is een moslim die traditioneel vanaf een minaret bij een moskee oproept tot het Islamitische gebed, de salat. In de praktijk komt de oproep van de muezzin vaak van luidsprekers uit de minaret. De oproep tot het gebed, de azan, vindt vijfmaal per dag plaats, en op vrijdag voor de vrijdagse gang naar de mosk...