de oplegger zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ 'ɔplɛxər ] Afbreekpatroon: op·leg·ger Verbuigingen: opleggers (meerv.) aanhangwagen waarvan het voorste gedeelte rust op een trekker of een truck Voorbeeld: 'Geïsoleerde opleggers worden gebruikt bij het vervoer van producten die koel gehouden moeten worden.' Synoniem: trailer Synoniemen: t...
1) Deel van een vrachtwagen 2) Aanhanger 3) Voertuig 4) Vrachtauto 5) Truck 6) Trailer 7) Aanhangwagen 8) Aanhangwagen achter een trekker 9) Bijwagen 10) Oplegwagen 
Een oplegger is een voor het vervoer van vracht bestemde aanhangwagen met een schotelkoppeling, bestemd voor koppeling aan een trekker.
Wegvoertuig voor goederenvervoer zonder vooras, dat zodanig is ontworpen dat een gedeelte van het voertuig en een belangrijk gedeelte van zijn lading op een trekker voor het wegverkeer rust. Met ingang van september 2003 dienen aanhangwagens en opleggers te zijn voorzien van een geldig kenteken. Vanaf 2004 zijn deze categorieën opgenomen in de ove...
handelsrecht: grote aanhangwagen achter een tractor of een vrachtauto. ...
aanhangwagen waarvan het voorste deel steun op de trekker vb: ons bedrijf heeft een truck met oplegger Synoniem: trailer
(aanhangwagens) Een oplegger (trailer) is een aanhangwagen, die geen eigen vooras heeft en waarvan dus een belangrijk deel van het gewicht op het trekkend voertuig (de trekker) rust
Een oplegger of trailer is een soort aanhangwagen dat samen met de trekker een vrachtwagen -combinatie vormt. Bijvoorbeeld voor het vervoer van auto's (die daar dan zelf oprijden) e.d. [basiswoordenlijst groep 8]
een opgelegd schip .
Uit `De lagere vaktalen: De tabakbewerkerstaal` 1914 1. 'n tweede, kleiner omblad; 2. blaadje papier in 'n kistje op de sigaren.
Te gebruiken voor afneembare aanhangers voor het vervoeren van vrachten; voorzien van wielen aan de achterkant, waarbij de voorkant meestal rust op de achterkant van een trekker