oxideren werkw. Uitspraak: [ ɔksi'derə(n) ] Afbreekpatroon: oxi·de·ren Vervoegingen: oxideerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: is geoxideerd (volt.deelw.) aangetast raken door verbinding met zuurstof Voorbeeld: 'Het ijzeren hekwerk is volledig geoxideerd.' Synoniem: roesten Synoniemen: oxyderen 
1) Zuurstof opnemen (scheikunde) 2) Roesten 3) Verbranden 4) Scheikundige term voor roesten 5) Aanslaan 6) Verroesten 7) Met zuurstof verbinden 
Def.: zich met zuurstof verbinden, een zuurstof verbinding doen ontstaan
in een oxide veranderen (toon de herkomst via de etymologiebank)
Wordt gebruikt om aan te geven dat iets met zuurstof in aanraking is geweest, maar ook om aan te geven waartoe dat contact heeft geleid. Soms draagt oxyderen bij aan de aantasting van een oppervlak, zoals bij corrosie. (AAT-Ned) [[nl]] Een stof wordt geoxideerd als deze chemisch reageert met zuurstof. Zowel metalen als organische stoffen ondergaan ...
Het zich verbinden met zuurstof.
Groepen: oxidatie
Verbinden met zuurstof, waardoor werking vitamine C verloren gaat; roesten