spuwen werkw. Uitspraak: [ ˈspywə(n) ] Afbreekpatroon: spu·wen Vervoegingen: spuwde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gespuwd (volt.deelw.) (een vloeistof) krachtig uit je mond laten gaan Voorbeeld: 'bloed spuwen' Synoniem: spugen Synoniemen: braken gespuug gespuw hoesten kotsen opgeven overgeven rochelen spugen uitbraken uitwerpe...
1) Kitsen 2) Tuffen 3) Opgeven 4) Vomeren 5) Uitbraken 6) Klatten 7) Hoesten 8) Kwalsteren 9) Kwatten 10) Sprietsen 11) Spritsen 12) Kotsen 13) Uit de mond stoten 14) Overgeven 15) Spiersen 16) Gespuw 17) Spugen 18) Gespuug 19) Rochelen 20) Uitwerpen 21) Speken 22) Braken 
door de mond uitwerpen
speeksel e.d. uit de mond stoten (toon de herkomst via de etymologiebank)
'Spuwen', 'spugen', 'tuffen', 'fluimen' of 'expectoratie' is het met kracht uitspugen of wegschieten van speeksel uit de mond, eventueel vermengd met neusslijm of slijm uit de luchtwegen, of gecombineerd met een vruchtenpit. In de middeleeuwen werd spugen gezien als volstrekt normaal.
•speeksel met vaart buiten de mond doen komen.
door de mond uitwerpen
Spuwen of kwatten is het uitstoten van speeksel. [basiswoordenlijst groep 4]