de pacificatie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ pɑsifi'ka(t)si ] Afbreekpatroon: pa·ci·fi·ca·tie Verbuigingen: pacificaties (meerv.) afspraak, bijvoorbeeld in de vorm van een verdrag, om vrede te sluiten Voorbeeld: 'De Pacificatie van Gent van 1576 moest een einde maken aan de oorlog tussen opstandige Nederlandse gewesten en Spanje.' S...
1) Herstel van vrede 2) Herstel van verbroken eenheid 3) Tot vrede brengen uit een oorlogstoestand 4) Vredesluiting 
vredesluiting
vredesluiting (toon de herkomst via de etymologiebank)
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] bevrediging, vredestichting, verzoening
(oorlog) het bedwingen van een vijand of vijandelijk gebied. Het KNIL wist nooit heel Sumatra te pacificeren.
Regularisatie van de klassenverhoudingen, een onderhandelde vrede tussen aan elkaar tegengestelde sociale klassen.
geheel van maatregelen dat in 1917 genomen werd, waaronder algemeen mannenkiesrecht en gelijkstelling van openbaar en bijzonder onderwijs