[Let op: Spelling en uitleg uit 1890] sedert de 7e eeuw de in Armenië en Syrië overgeblevenen van een Gnostische partij, wier leerstellingen veel overeenkomst hadden met die der Manicheeën (zie aldaar), vooral met die van Marcion (zie
Marcionieten). Vanhier hunne voorliefde voor den Apostel Paulus, naar wien zij ...
Gevonden op
https://dbnl.org/tekst/beer004woor01_01/beer004woor01_01_0020.php
Let op: Spelling van 1858 eene sekte der Oostersche Christenen, naar de Manicheërs zweemende
Gevonden op
https://dbnl.org/tekst/weil004kuns01_01/
Het 'paulicianisme' was een christelijke beweging die tussen het midden van de zevende eeuw en eind negende eeuw aanwezig was in het oostelijk deel van het Byzantijnse Rijk en met name in Armenië. De meest gehanteerde aanname is dat de naam ontleend is aan Paulus van Samosata die van 260 tot 268 bisschop van Antiochië was.
Gevonden op
https://nl.wikipedia.org/wiki/Paulicianen
Dualistische christelijke geloofsgemeenschap, in de 7de tot 11de eeuw ontstaan in Armenië en het oosten van het Byzantijnse Rijk. De identiteit van Paulus, de naamgever van de paulicianen, is omstreden. De beweging, in het midden van de 7de eeuw gesticht door een Armeniër genaamd Constantijn, lijkt een wijdverbreide politieke en militaire opstand...
Gevonden op
https://www.encyclo.nl/lokaal/11605
Geen exacte overeenkomst gevonden.
