de porring zelfst.naamw. (v.) 1) het aansporen of aangespoord worden 2) poging, streven 3) de afstand tussen het hoogste punt van een segmentboog (binnenbooglijn) en de lijn die de geboorten van de boog verbindt 
1) Teerling van metselwerk 2) Teerling 3) Ronding van het oppervlak 
Porring is de maximale afstand tussen de koorde en het boogsegment.
parti?le fundering (toon de herkomst via de etymologiebank)
ook pijl of steek. de afstand tussen het hoogste punt van een segmentboog (binnenbooglijn) en de lijn die de geboorten van de boog verbindt.
(gewelf) Porringen zijn de rijzingen of krommingen van bogen of gewelven t.o.v. de spanningslijn tussen de punten van geboorte en bepaald door de pijl. (Haslinghuis)
Uit `De lagere vaktalen: Taal der bouwbedrijven` 1914 schuine richting van de voegen naar 't middelpunt van den boog.