de revalidatie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ revali'da(t)si, revɑli'da(t)si ] Afbreekpatroon: re·va·li·da·tie het opnieuw leren bewegen na een operatie of ongeluk Voorbeelden: 'revalidatiepatiënt' , 'revalidatietijd' 
1) Medische nazorg 2) Weer gezond maken 3) Ziekenhuisafdeling 4) Teruggave van kracht 5) Het weer gezond maken 6) Herstelmaatregelen 7) Herstel van ongeschiktheid 8) Herstel na ziekte 
het herstellen van patiënt
herstel na ziekte of ongeval (toon de herkomst via de etymologiebank)
Herstel van een tekort; weer in orde brengen (verwant met Behandeling en Therapie).
'Revalidatie' is een medische term die 'herstel' betekent, of letterlijk 'weer valide worden' na een ongeval, ziekte of medische ingreep zoals een operatie. De revalidatie begint daarom met een uitgebreid onderzoek door de revalidatiearts naar de stoornis en de gevolgen voor het functioneren van de patiënt.
medische zorg gericht op het herstellen na een ongeluk, operatie of ziekte zodat de patiënt weer zo goed mogelijk kan functioneren of om kan gaan met zijn beperkingen
Behandelonderdeel van (o.a.) neuromusculaire aandoeningen. Bij progressieve (achteruitgaande)aandoeningen gericht op voorkoming van het verlies van onafhankelijkheid en kwaliteit van bestaan.
herstellen van een uit ziekte of ongeval voortgekomen handicap, om iemand weer maximaal valide te maken
Medische en sociale zorg om iemand, die door ziekte of letsel te maken heeft met functieverlies, weer zo goed mogelijk te leren functioneren
Op deze afdeling leren kinderen omgaan met de lichamelijke problemen die ze (tijdelijk of blijvend) hebben overgehouden na een operatie of ziekte.