sneuvelen werkw. Uitspraak: [ ˈsnøvələ(n) ] Afbreekpatroon: sneu·ve·len Vervoegingen: sneuvelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: is gesneuveld (volt.deelw.) 1) doodgaan in een strijd Voorbeeld: 'Er zijn honderden soldaten gesneuveld bij de aanval op de stad.' Synoniemen: : omkomen, sterven 2) kapotgaan of verdwij...
1) Inslapen 2) Sneven 3) Blijven 4) Vallen 5) Bezwijken 6) Neervellen 7) Mislukken 8) Kapotgaan 9) Kapot gaan 10) In de strijd omkomen 11) Sterven 12) Wegvallen 13) Heengaan 14) Afsterven 15) Doodgaan 16) Overlijden 17) Op het slagveld worden gedood 18) Stukgaan 19) Omkomen 20) Breken 21) Op het slagveld sterven 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Sneuvelen``] Op het slagveld, in den strijd gedood worden
omkomen
omkomen (toon de herkomst via de etymologiebank)
in scherven of stukken vallen vb: er is een bord gesneuveld bij de afwas Synoniemen: breken knappen
omkomen
Sneuvelen is sterven op het slagveld. [basiswoordenlijst groep 8]