de snuit zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ snœyt ] Verbuigingen: snuiten (meerv.) 1) bek en neus van een dier Voorbeelden: 'de snuit van een varken' , 'De hond rook met zijn natte snuit aan mijn broek.' Synoniem: snoet 2) gezicht Voorbeeld: 'een vrolijke snuit' Synoniem: snoet Synoniemen: bakkes bek mond ponum porum ...
1) Tronie 2) Porem 3) Ponum 4) Snavel 5) Snoet 6) Tromp 7) Smoelwerk 8) Voorkant van een hondenkop 9) Deel van een hondenkop 10) Deel van een dierenlichaam 11) Neus van een hond 12) Hee 13) Neus 14) Vlasafval 15) Toet 16) Kop 17) Mond 18) Aangezicht 19) Smoel 20) Dierengezicht 21) Dierenkop 22) Dierlijk lichaamsdeel 
vooruitspringend deel van kop
vlasafval (toon de herkomst via de etymologiebank)
voorkant van het hoofd vb: (populair) Trijnie heeft een leuke snuit Synoniemen: gezicht gelaat smoel snoet
Scherpe hoek van een stuk hout, die bij een vergaring gewoonlijk wordt weggenomen ( afsnuiten) om een borst te vormen. (Haslinghuis)
[I] (gewestelijk) vlasafval [II] vooruitspringend deel van de kop
Een snuit is de neus van een dier. [basiswoordenlijst groep 4]
minderwaardige vezels uit de touwfabricage of van reeds gebruikt touw, dat voor het breeuwen gebruikt werd. Zie ook werk . Oorspronkelijk alleen van toepassing op vlas ( Hist. Woordenboekn ), volgens J. van Beylen later ook voor oud touwerk (van hennep) gebruikt.
De snuit is de scherpe kant of rand van een houten lat of een ander stuk hout. Zie ook bij afsnuiten. Verg. arm schaven , arm steken..