stamelen werkw. Uitspraak: [ ˈstamələ(n) ] Afbreekpatroon: sta·me·len Vervoegingen: stamelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gestameld (volt.deelw.) met moeite en met onderbrekingen praten of (iets) zeggen Voorbeeld: 'Hij was zo verliefd dat hij alleen maar lieve woordjes kon stamelen.' Synoniemen: hakkelen haperen stotteren 
1) Hakkelen 2) Hakkelend praten 3) Stotteren 4) Niet vloeiend praten 5) Haperend spreken 6) Gebrekkig spreken 7) Gebrekkig praten 8) Niet behoorlijk uit zijn woorden komen 9) Haperen 10) Frazelen 11) Spraakgebrek 12) Gebroken praten 13) Onsamenhangend spreken 14) Onzeker praten 
gebrekkig spreken
gebrekkig spreken (toon de herkomst via de etymologiebank)
het met moeite en onderbrekingen zeggen vb: hij stamelde dat hij spijt had
•onsamenhangend en onzeker spreken. •tweede betekenisomschrijving. •enz.
Stamelen is hakkelen, over je woorden struikelen als je erg verbaasd bent. [basiswoordenlijst groep 5]