de strijdbijl zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ ˈstrɛidbɛil ] Afbreekpatroon: strijd·bijl Verbuigingen: strijdbijlen (meerv.) bijl om mee te vechten de strijdbijl begraven (vrede sluiten) Synoniemen: knoert 
1) Wapen 2) Blank wapen 3) Aks 4) middeleeuws wapen 5) Wapenbijl 6) Tomahawk 7) Oorlogsbijl 8) Krijgsbijl 9) Aaks 10) Bijl 11) Hellebaard 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Strijdbijl, Strijdhamer, Strijdknods``] Oude wapens vooral in de middeleeuwen gebruikelijk en wier vorm genoegzaam door het wortelwoord wordt aangewezen
Een 'strijdbijl' is een bijl die ontworpen is voor gebruik als gevechtswapen, dit in tegenstelling tot de gebruiksbijl. Een misvatting is dat (sommige) strijdbijlen een dubbele kling zouden hebben.
Bijlen ontworpen om mee te strijden. (AAT-Ned)