de uniciteit zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ ynisi'tɛit ] Afbreekpatroon: uni·ci·teit wat uniek is Voorbeeld: 'We proberen rekening te houden met de uniciteit van elke werknemer.' Synoniem: enig 
1) Enig in zijn soort 2) Enigheid 
Def.: de mate waarin de soortensamenstelling van een vindplaats afwijkt van die van andere vindplaatsen.
enigheid (toon de herkomst via de etymologiebank)
'Uniciteit' betekent in de wiskunde en logica dat een eigenschap voor precies één element van een verzameling geldt. In het eerste geval geldt unieke existentie, in het tweede geval niet.