vangen werkw. Uitspraak: [ 'vɑŋə(n) ] Afbreekpatroon: van·gen Vervoegingen: ving (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gevangen (volt.deelw.) 1) zo pakken dat je het niet meer loslaat Voorbeelden: 'vlooien vangen' , 'dieven vangen' geld vangen (geld krijgen) 2) uit de lucht grijpen Voorbeeld: 'een bal vangen' ...
1) Opvangen 2) Loon krijgen 3) Omsluiten 4) Te pakken krijgen 5) Pakken 6) Strikken 7) Grijpen 8) Verdienen (volkstaal) 9) Verschalken 10) Buitmaken 11) Uit de lucht grijpen 12) Beuren 13) Klauwen 14) Beetnemen 15) Vatten 16) Bemachtigen 17) Het toegegooide pakken 18) Verstrikken 19) Kippen 
pakken
pakken (toon de herkomst via de etymologiebank)
vastpakken met je hand vb: je moest de bal vangen
pakken
(Eng: ducting) Het vangen van een golf in de lagenstructuur van transmissiemedia waarin een materiaallaag met een bepaalde brekingsindex aan beide zijden begrensd wordt door materiaallagen met een lagere brekingsindex. De golf wordt op deze wijze in het materiaal met de grotere brekingsindex gevangen. In het geval van geluidsgolven kan het v...
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] gevangene
Uit `De lagere vaktalen: Taal der bouwbedrijven` 1914 een gevel vangen: schragen.
Stilzetten van de molen.