verwekken werkw. Uitspraak: [ vər'wɛkə(n) ] Afbreekpatroon: ver·wek·ken Vervoegingen: verwekte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft verwekt (volt.deelw.) (een kind) doen ontstaan Voorbeeld: 'Hij heeft een kind verwekt bij een collega.' Synoniemen: opwekken 
1) Doen ontstaan 2) Voortbrengen 3) Wekken 4) Aandoen 5) Teweegbrengen 6) Veroorzaken 7) Genereren 8) Gewinnen 9) Opwekken 10) Aanwinnen 11) Aantelen 12) In het leven roepen 13) Stichten 
de oorzaak zijn van de dingen die volgen vb: die opmerking verwekte veel onrust
maken, scheppen
Als een zaadje van de man een eicel van de vrouw binnendringt ben je bevrucht.
ver·wek·ken -wekte, h -wekt laten ontstaan; veroorzaken: angst ~; kinderen ~ , -doen ontstaan