zwichten werkw. Uitspraak: [ ˈzwɪxtə(n) ] Afbreekpatroon: zwich·ten Vervoegingen: zwichtte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: is gezwicht (volt.deelw.) iets toch doen dat je niet wilde of van plan was niet te doen Voorbeelden: 'zwichten voor een aantrekkelijk aanbod' , 'zwichten voor zeurende kinderen' Synoniemen: : toegeven, bezwijken ...
1) Door de knieën gaan 2) Wijken 3) Zeilterm 4) Plooien 5) Opzij gaan 6) Zwaaien 7) Cederen 8) Onderwerpen 9) Toegeven 10) Bezwijken 11) Zich onderwerpen 
zich onthouden van, vermijden - Voorbeeld: ‘Hij zwichtte zich wel van de vloer vuil te maken’
wijken
de zeilen innemen (toon de herkomst via de etymologiebank)
geen weerstand meer kunnen bieden aan iets vb: hij zwichtte voor de verleiding en nam een taartje
• [erga] toegeven, wijken; het moeten afleggen. • [ov] : [molenaarsambacht] : het aanpassen van de zeilvoering op de wieken i.v.m. de windsterkte.
Verkleinen van het windvangende oppervlak van de wieken van een windmolen. Dat kan gebeuren met zeilen of d.m.v. jaloezieën, in het laatste geval meestal automatisch o.i.v. de windkracht. (Haslinghuis)
wijken; de zeilen innemen
het aanbrengen van een zwichting .
Het aanpassen van de zeilvoering op de wieken. De zeilvoering moet aangepast worden als de windkracht is veranderd. Bij sterkere wind: zeil minderen, bij zwakkere wind: meer zeil spannen.
bezwijken Voorbeeld: Hij zwichtte voor het grote geld.