de tenuitvoerlegging zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ tɛn'œytfurlɛxɪŋ ] Afbreekpatroon: ten·uit·voer·leg·ging Verbuigingen: tenuitvoerleggingen (meerv.) keer dat je (een besluit) in praktijk brengt Voorbeelden: 'de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen' , 'de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke gevangenisstraf' Syno...
1) Voltrekking 2) Volbrengen 3) Realistisch 4) Verwerkelijking 5) Uitvoeren 6) Uitvoering 7) Executie 
(Tul) De persoon moet een straf uitvoeren.
burgerlijk procesrecht: het in daden omzetten van een vonnis. Bijv. door het bij vonnis toegewezen bedrag te innen. ...
executie van een straf of maatregel
van straffen, maatregelen of sancties
1. Uitvoering van een arrest of vonnis desnoods met behulp van een deurwaarder. 2. In het strafprocesrecht: de omzetting van een voorwaardelijke straf in een onvoorwaardelijke straf.
Wanneer het OM de door de rechter opgelegde straf ten uitvoer legt, moet de veroordeelde zijn boete betalen, naar de gevangenis vertrekken of aan zijn taakstraf beginnen. Zie ook executie
(s). De tenuitvoerlegging (executie) van rechterlijke beslissingen geschiedt op last van het openbaar ministerie bij het gerecht dat de beslissing heeft gegeven. Een beslissing mag in principe niet ten uitvoer worden gelegd zolang daartegen nog enig gewoon rechtsmiddel openstaat. Wanneer dit middel is aangewend moet met de tenuitvoerlegging worden ...
Het ten uitvoer leggen, d.i. het uitvoeren van bijv. een bepaalde beslissing of opdracht.
De taak van het OM om ervoor te zorgen dat de veroordeelde de straf ook werkelijk ondergaat. (Bv. boete laten betalen, in de gevangenis zetten) Ander woord: Executie / executeren van de straf .
1. Uitvoering van een arrest of vonnis desnoods met behulp van een deurwaarder 2. In het strafprocesrecht: de omzetting van een voorwaardelijke straf in een onvoorwaardelijke straf.