happen werkw. Uitspraak: [ ˈhɑpə(n) ] Afbreekpatroon: hap·pen Vervoegingen: hapte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gehapt (volt.deelw.) 1) een hap nemen (van iets) naar adem happen (het benauwd hebben) koekhappen (als spel met een blinddoek voor proberen stukjes ontbijtkoek te happen) 2) te serieus reageren o...
1) Snappen 2) Met de mond pakken 3) Toesnauwen 4) Eten 5) Pikken 6) Dichtbijten 7) Bijten 8) Snakken 9) De tanden ergens inzetten 10) Erin vliegen 11) Op iets ingaan 12) Peuzelen 13) Toebijten 14) Toehappen 
bijten
grijpen met de mond (toon de herkomst via de etymologiebank)
het met je mond pakken vb: ze nam een hap van de cake
bijten; (verouderd) schielijk grijpen