de politierechter zelfst.naamw. (m.) Uitspraak: [ poˈli(t)sirɛxtər ] Afbreekpatroon: po·li·tie·rech·ter Verbuigingen: politierechters (meerv.) rechter die eenvoudige strafzaken behandelt 
1) Juridisch ambtenaar 2) Vrederechter 3) Juridisch beroep 4) Beroep 5) Landrechter 
Rechterlijk college bestaande uit één rechter, dat minder ingewikkelde strafzaken behandelt.
strafrecht: alleensprekende strafrechter die in niet al te ingewikkelde strafzaken een gevangenisstraf kan opleggen van ten ...
alleensprekende rechter, verbonden aan een rechtbank, aangewezen voor de vereenvoudigde behandeling van eenvoudige strafzaken waarin maximaal één jaar gevangenisstraf wordt opgelegd
Zaken waar de officier van justitie van plan is niet meer dan een jaar gevangenisstraf te eisen, brengt hij aan bij de politierechter. De politierechter spreekt alleen recht. Er wordt dan ook wel gesproken van enkelvoudige kamer. Zaken waar de officier van justitie van plan is meer dan een jaar gevangenisstraf te eisen, worden behandeld door de mee...
Rechter die in zijn eentje strafzaken behandelt die niet zo ingewikkeld zijn en waarvoor ook niet meer dan een jaar gevangenisstraf kan worden opgelegd
Enkelvoudige kamer bij de arrondissementsrechtbank, aangewezen voor de behandeling van eenvoudige strafzaken. De politierechter kan maximaal zes maanden gevangenisstraf opleggen.
Een rechter van een arrondissementsrechtbank die zich bezig houdt met lichte misdrijven uit het strafrecht .
Alleensprekende rechter van de rechtbank in strafzaken die niet zo ingewikkeld zijn en waarin niet meer dan één jaar gevangenisstraf wordt geëist.